Kołderka dla Marcela

Kołderka dla Marcela uszyła Kama. Kiedy poprosiliśmy Kamę o napisanie kilku słów o tym jak powstawała kołderka otrzymałyśmy taki tekst:

"Wiem, że by tradycji stało się zadość mam napisać słów kilka o pracy związanej z kołderką dla Marcelka. Moją pierwszą kołderką!

Ci, którzy mnie znają, to wiedzą, że gdy mam przyszyæ guzik lub choćby zeszyć na szwie rozprutą bluzkę, to najpierw odwlekam te czynnoœci tak długo jak można, czekajżc na czas odpowiedni. I tu trudno sprecyzować, co znaczy to owo "czas odpowiedni". Gdy już dojrzeję do akcji, to ręce nawet nie potrafią przewlec nici przez ucho igły, nici siê plączą i na pewno zeszyję lewą stronę z prawą. Tak więc Ci, którzy to wiedzą o mnie muszą wiedzieć jak bardzo zależy mi na przyczynieniu się do akcji. I ja, tak bardzo "nie krawcowa", zapragnęłam uszyć, właściwie to spróbować uszyć, tę kołderkę. A dziś myśli krążą już przy następnej.

Nie jest prawdą, że ją sama uszyłam. Ja nieudolnie naśladując moja Ewcię zrobiłam co tylko w mocy mojej, tak krok po kroczku, wkładając serce w tę kołderkę. Tak mówią poeci, a że "wszystko poezja", to ja też jestem poetą.

To było tak: Szyłam i prułam, prułam i szyłam i czasem było tylko pod górę, ale nie myślałam, by przestać szyć. Jestem do najwrażliwszych miejsc we mnie poruszona Waszą piękną akcją. Wy wszystkie dziewczyny, które składacie te cegiełki by w końcowym efekcie uszczęśliwić małego chorego człowieczka, jesteście dla mnie nadzieją, że ten chory świat można jeszcze uratować.

Kama"

Tą radosna kołderka mogła powstać dzieki temu, że 
Jola z Głuchołaz,
Iwa z Warszawy,
Ola z Warszawy,
Ania z Kań,
Beata z Siedlec i
Aga z Zielonki
wyhaftowały na nią kolorowe i wesołe kwadraty.

Zobacz galerię kwadratów, z których została uszyta ta kołderka